„Nostalgia anioła” sprawia mi kłopot. Książka, na której się opiera, wydaje się być dobrym materiałem na film, takim, na podstawie którego reżyser o umiejętnościach Petera Jacksona powinien stworzyć dzieło co najmniej interesujące. Nie potrafię zrozumieć, dlaczego jednak efekt końcowy jego starań nie potrafi wzbudzić żadnych emocji.
Swego czasu napisałam, że bestsellery są zazwyczaj dobrymi czytadłami. Twórczość popularnej Kim Harrison temu przeczy. Pierwszy tom cyklu, „Przynieście mi głowę wiedźmy”, był rozczarowaniem. Drugi, „Dobry, zły i nieumarły”, jest lepszy… ale tylko trochę.
„Agora” to film, który miał być miłą odmianą od hollywoodzkiej szkoły reinterpretacji historii. Posiada on jednak większość wad, jakie historyczne superprodukcje zwykły posiadać. Alejandro Amenábar zubaża historię, zubaża ludzi, zubaża wszystko.
Zobaczcie zestaw plakatów „Kick-Ass”, przedstawiających głównych bohaterów filmu.
W kolejnej edycji polecanek z e-sklepy z okazji tygodnia e-Booka tym razem garść książek poświęconych kinematografii.
Pełnometrażowy debiut fabularny Andrieja Tarkowskiego, choć powstał na podstawie scenariusza „podarowanego” artyście, nie był więc jego w pełni samodzielnym dziełem, nosi już jednak znamiona geniuszu reżysera. „Dziecko wojny” to dramatyczna opowieść o dwunastoletnim chłopcu, któremu los odebrał dzieciństwo, w zamian dając tylko nienawiść. Nie bez powodu obraz ten uważany jest dzisiaj – obok „Pokoju przychodzącemu na świat” – za jedno z arcydzieł kina antywojennego.
Temat życia po śmierci interesował filmowców niemal od zawsze. Był doskonałym pretekstem do tego, aby pochwalić się pomysłowością, wyobraźnią, zamanifestować własny światopogląd albo pokazać aktualnie dostępne możliwości techniczne.
Niespodziewanie pojawił się całkiem nowy zwiastun „Robin Hooda” Russela Crowe. Film ma wejść na nasze ekrany za dwa miesiące.
Rozpoczynęło się oficjalnie głosowanie publiczne w konkursie Gra Roku 2010! Teraz każdy z Was może wytypować swojego laureata, a gra, która otrzyma najwięcej takich głosów – zostanie uhonorowana tytułem Gra Roku 2010 – Wyróżnienie Graczy.
Wędrując w sieci szukamy informacji i szukamy przyjaciół
tak, jak szukaliśmy ich w bibliotece. W sieci łatwiej napisać list do autora,
kiedy mamy ochotę podziękować za tekst, który nas skłonił do myślenia, łatwiej
rozpocząć rozmowę. Hyde Park Speaker’s Corner rozrósł się nagle do niebywałych
rozmiarów. Codziennie wybieramy się na spotkania z mówcami, których znamy i
codziennie mamy wrażenie, że obserwujemy próbę dyskutowania o poważnych sprawach
z przygodnymi przechodniami na ulicy i że dyskusja niepostrzeżenie przenosi się
już to pod kościół, już to pod budkę z piwem.
Czystość zamiarów i bezinteresowność intencji są nie mniej ważne dla
wartości i efektów przedsięwzięcia zwanego dialogiem niźli pryncypia demokracji,
pluralizmu i podstaw społeczeństw obywatelskiego. Oczywiście wypada się zgodzić
z prof. J.Kuczyńskim, że liczba spalonych czarownic czy wybory ideowe ludzi
sprzed pół wieku nie mogą rzutować na jakość czy zasięg dialogu bądź na pozycję
jego uczestników. Ale również odwoływania się do „brunatnego” i „czerwonego”
terroru państwowych systemów ateistycznych XX wieku wobec religii w przedmiocie
odpowiedzialności en bloc
ateizmu jako określonego systemu wartości czy opisu świata nas otaczającego (czy
ambiwalentności prześladowań religijnych samych-w-sobie) nie wytrzymują krytyki.
Ostatnie Komentarze